Czym różni się ścieg margerytkowy od ściegu łańcuszkowego?
To ta sama pętelka. Ścieg margerytkowy to pojedyncza, osobna pętelka przytrzymana maleńkim ściegiem; ścieg łańcuszkowy łączy pętelki w linię, a każda przytrzymuje poprzednią.
Poradnik ściegu · ścieg pojedynczy
Twoje płatki wychodzą wiotkie albo chude, pętelki się skręcają, a kwiatek jest krzywy, z płatkami sterczącymi w każdą stronę.
Ścieg margerytkowy to jedna pętelka przytrzymana jednym maleńkim ściegiem. Dociągnij pętelkę i zaplanuj rozmieszczenie płatków, a kwiatek masz w kilka minut. Oto każdy krok i rozwiązanie każdego typowego problemu.

Ścieg margerytkowy, nazywany też pojedynczym ściegiem łańcuszkowym, to jedna pętelka nici przytrzymana na czubku maleńkim ściegiem. Sama wygląda jak płatek lub listek; wyhaftowana w kółko wokół środka tworzy margerytkę, stąd nazwa.
To jeden z najszybszych sposobów, żeby kwiatek wyglądał jak kwiatek. Używaj go do małych płatków, listków wzdłuż pnącza, maleńkich pąków, kłosów i pierzastych gałązek. Większe płatki wyglądają lepiej wypełnione ściegiem atłaskowym, bo duża pętelka robi się wiotka.
Zaznacz kropką na tkaninie środek i czubek każdego płatka albo podążaj za przeniesionym wzorem. To równe odstępy sprawiają, że kwiatek wygląda schludnie.
Wyprowadź igłę u nasady płatka, na końcu najbliższym środka kwiatka.
Wkłuj igłę z powrotem w ten sam otwór (albo o jedną nitkę tkaniny obok) i ciągnij, aż na powierzchni zostanie pętelka nici.
Wyprowadź igłę na czubku płatka, z pętelką pod igłą, a potem delikatnie pociągnij nić, żeby pętelka zamknęła się w kształt płatka. Dociągnięta, ale nie ściśnięta.
Wkłuj igłę tuż za pętelką na czubku, robiąc maleńki ścieg, który utrzyma ją na miejscu.
Najpierw zrób płatki na godzinie 12, 6, 3 i 9, a potem wypełnij przerwy. Środek wykończ kilkoma supełkami francuskimi.

Nasze wzory używają 2 nitek 6-nitkowej muliny, co daje wyraźny, otwarty płatek. Użyj 3 lub 4 nitek do pulchnych płatków, które bardziej wypełniają pętelkę, albo 1 nitki do maleńkich gałązek i listków na małej pracy.
Pilnuj, żeby nitki leżały płasko obok siebie, a pętelka wyglądała gładko, nie skręcona: przed nawleczeniem rozdziel je pojedynczo. Poradnik, ile nitek muliny użyć, przedstawia pełny obraz.
Nić nie została dociągnięta przed ściegiem mocującym. Delikatnie ściągaj pętelkę, aż obejmie igłę na czubku, a potem ją przytrzymaj.
Pętelka została zbyt mocno ściągnięta. Przestań ciągnąć, gdy tylko pętelka zamknie się w płatek; w środku powinna nadal być otwarta.
Nić skręciła się podczas haftowania. Pozwól igle swobodnie zwisać, żeby się odkręciła, i wygładzaj nitki kciukiem, gdy pętelka się formuje.
Otwór w tkaninie się rozciągnął. Wkłuwaj igłę o jedną nitkę tkaniny obok miejsca wyjścia zamiast dokładnie w ten sam otwór.
Zaznacz czubki przed rozpoczęciem i najpierw wyhaftuj cztery przeciwległe płatki. Wszystkie płatki rób tej samej długości, żeby kwiatek był okrągły.
Jest za długi. Rób go maleńki, jeśli czubek ma być okrągły, albo celowo go wydłuż, żeby powstał spiczasty listek.
Większe zielone pętelki wzdłuż łodyżki, z nieco dłuższym ściegiem mocującym, który tworzy spiczasty czubek. Połącz je z pnączem wyhaftowanym ściegiem za igłą lub łodyżkowym.
Dodaj prosty ścieg wewnątrz każdej pętelki, w tym samym lub kontrastowym kolorze, żeby wypełnić płatek.
Mniejsza pętelka wyhaftowana wewnątrz większej, często w drugim kolorze, dla wyrazistszego dwukolorowego płatka.
Ta sama pętelka, ale połączona: każda nowa pętelka przytrzymuje poprzednią. Rzędy łańcuszka tworzą wyrazistą linię lub wypełniają obszar. To jeden z 21 ściegów w naszym edytorze.
Gdy zamieniasz zdjęcie we wzór do haftu ręcznego, generator przypisuje ścieg margerytkowy małym fragmentom w kształcie płatków. W kolejności haftowania pojawiają się razem ze ściegami wypukłymi, na wypełnieniach, a przed supełkami i konturami.
W edytorze możesz zmienić dowolny kształt na ścieg margerytkowy (albo ścieg margerytkowy na atłaskowy, jeśli wolisz) i zobaczyć fakturę nici w realistycznym widoku Ściegi. PDF zawiera ten ponumerowany rysunek w każdym wzorze, który go używa. Zobacz, gdzie wypadną płatki na Twoim obrazku: zrób wzór do haftu ręcznego.
Do większych płatków wypróbuj ścieg atłaskowy; do środków kwiatów supełki francuskie. Możesz też zobaczyć wszystkie ściegi hafciarskie.
To ta sama pętelka. Ścieg margerytkowy to pojedyncza, osobna pętelka przytrzymana maleńkim ściegiem; ścieg łańcuszkowy łączy pętelki w linię, a każda przytrzymuje poprzednią.
Nie została dociągnięta przed ściegiem mocującym. Delikatnie ściągaj pętelkę, aż ułoży się płasko wokół igły na czubku, a potem ją przytrzymaj.
Dwóch nitek do wyraźnego, otwartego płatka, i tego używają nasze wzory. Trzech lub czterech do pulchnych płatków, jednej do maleńkich gałązek.
Wyhaftowane w kółko płatki tworzą margerytkę. A ponieważ jeden ścieg to cały płatek, kwiatek wymaga tylko kilku ściegów; po angielsku mówi się na niego lazy daisy, czyli „leniwa stokrotka”.
Najpierw zaznacz środek i czubki płatków, rób wszystkie płatki tej samej długości i wyhaftuj cztery przeciwległe płatki, zanim wypełnisz przerwy.
Tak. Zrób nieco większą zieloną pętelkę i wydłuż ścieg mocujący, żeby listek miał spiczasty czubek.
Tworzenie i edycja wzoru są darmowe z kontem StitchThis. Zapisanie go lub pobranie PDF zużywa kredyt na wzór ($5.99 za wzór albo 5 za $20). Haft jest w cenie planu Maker ($5.99/mies.) i Craft Unlimited, z nielimitowanymi wzorami.