Ile szprych potrzebuje róża z różyczki tkanej?
Nieparzystą liczbę: pięć to norma dla małych róż, siedem dla bardziej okrągłych i pełniejszych. Liczba nieparzysta sprawia, że tkanie nad i pod naprzemiennie się układa.
Poradnik ściegu · ścieg wypukły
Twoja tkana róża wychodzi płaska i z dziurami, a szprychy nadal wystają na brzegu.
Żeby zrobić różę ściegiem różyczki tkanej, wyhaftuj nieparzystą liczbę prostych szprych od środkowego punktu, a potem przeplataj jedną nić nad szprychami i pod nimi, okrążenie za okrążeniem, aż szprychy znikną. Tkaj luźno, żeby róża się wybrzuszyła. Oto każdy krok.

Różyczka tkana, zwana też różą tkaną (niektóre książki mówią o pajęczynie tkanej albo róży pajęczynowej), to ścieg wypukły wykonywany w dwóch częściach. Najpierw haftujesz proste szprychy od środkowego punktu. Potem przeplatasz nić nad szprychami i pod nimi, okrążenie za okrążeniem od środka na zewnątrz, nie przebijając tkaniny. Tkana nić zbija się w okrągły kwiat przypominający różę, który wznosi się nad tkaniną.
To jeden z najłatwiejszych sposobów na kwiat, który robi wrażenie. Użyj go do róż i piwonii, okrągłych jagód, guzików i małych wypukłych kropek koloru we wzorach kwiatowych. Małe różyczki tworzą pąki, a duże pełne, rozłożyste róże.
Będziesz potrzebować: tamborka, tkaniny, sześcionitkowej muliny, igły do haftu do szprych i tępej igły gobelinowej do tkania.
Narysuj albo odrysuj koło wielkości gotowej róży z kropką pośrodku. Znaki zostaną zakryte przez tkanie.
Zrób proste ściegi od środka koła do brzegu, w równych odstępach. Na małą różę zwykle wystarcza pięć szprych; siedem daje pełniejszy, bardziej okrągły kształt. Użyj nici w kolorze róży, żeby szprychy się schowały.
Wyprowadź igłę między dwiema szprychami, blisko środka. Wiele osób przechodzi na tępą igłę gobelinową albo tka uchem igły, żeby wsuwała się pod szprychy bez zaczepiania ich.
Przejdź nad jedną szprychą i pod następną, okrążenie za okrążeniem. Przy nieparzystej liczbie szprych układ nad i pod zmienia się sam w każdym okrążeniu.
Nie ściągaj tkania. Niech każde okrążenie delikatnie przylega do poprzedniego, żeby róża unosiła się pośrodku.
Przestań, gdy na brzegu nie widać żadnej szprychy, potem wkłuj igłę tuż pod zewnętrznym okrążeniem tkania i zakończ nić na lewej stronie.

Przy parzystej liczbie szprych tkanie biegnie w każdym okrążeniu nad tymi samymi szprychami i pod tymi samymi, więc pierścienie układają się jeden na drugim zamiast się przeplatać, a róża wygląda jak w paski. Liczba nieparzysta przesuwa układ o jedną szprychę w każdym okrążeniu, co spaja kolejne okrążenia splotu.
Jeśli przez pomyłkę wyszła parzysta liczba szprych, dodaj jeszcze jedną szprychę albo raz przejdź nad dwiema szprychami, żeby przesunąć układ, a potem tkaj dalej nad jedną, pod jedną.
Dwie nitki w zupełności wystarczą na szprychy. Cienkie szprychy łatwiej zakryć.
Nasze wzory używają wszędzie 2 nitek, a liczby motków na liście nici zakładają 2. Do pękatszej róży wiele osób tka 3 do 6 nitkami: zakrywa szybciej, ale zużywa więcej muliny, więc zaplanuj zapas w tych kolorach.
Zacznij od ciemniejszego odcienia pośrodku i w połowie drogi na zewnątrz przejdź na jaśniejszy albo odwrotnie, żeby róża wyglądała, jakby była oświetlona od środka.
Dodaj wokół róży liście ściegiem margerytkowym albo ściegiem atłaskowym, a supełki francuskie na pąki.
Tkanie zostało mocno ściągnięte. Tkaj luźno, żeby każde okrążenie mogło się zbić przy poprzednim.
Tkaj dalej, aż znikną, albo następnym razem zrób krótsze szprychy. Szprychy w kolorze róży lepiej się chowają.
Do tkania użyj tępej igły gobelinowej albo ucha igły.
Zacznij tkać jak najbliżej środka i dociskaj pierwsze okrążenia igłą do środka.
Liczba szprych jest parzysta. Dodaj szprychę albo raz przeskocz nad dwiema, żeby przesunąć układ.
Nazwy bywają różne: niektóre poradniki nazywają różę tkaną pajęczyną tkaną, a inne używają nazwy pajęczyna dla innego ściegu, żeberkowego (albo owijanego) kółka. Ono też zaczyna się od szprych, ale nić owija każdą szprychę, wracając nad jedną i idąc do przodu pod dwiema. Powstaje róża z żeberkami, w której szprychy wystają jak żebra, i można użyć dowolnej liczby szprych.
W StitchThis Różyczka tkana oznacza tkanie nad i pod opisane na tej stronie, a osobna opcja Pajęczynka daje owijane, żeberkowe kółko.
Generator nie wybiera różyczek tkanych sam, ale dowolny okrągły kształt można wypełnić tym ściegiem. W edytorze Różyczka tkana znajduje się w grupie Wypełnienia: kliknij różę, jagodę albo guzik i zmień ścieg. Różyczki są okrągłe, więc nie ma kierunku do ustawienia, a suwak wielkości ściegu zmienia, jak blisko siebie leżą pierścienie tkania. W kolejności haftowania w PDF różyczki tkane są wraz z innymi ściegami wypukłymi, po płaskich wypełnieniach, i jest do nich ten ponumerowany rysunek.
Zobacz, które części Twojego obrazka mogłyby być różami: zrób wzór do haftu ręcznego. Więcej ściegów do kwiatów znajdziesz w poradniku którego ściegu użyć.
Nieparzystą liczbę: pięć to norma dla małych róż, siedem dla bardziej okrągłych i pełniejszych. Liczba nieparzysta sprawia, że tkanie nad i pod naprzemiennie się układa.
Nić do tkania została pociągnięta za mocno. Tkaj luźno, użyj więcej nitek do tkania i pozwól, żeby każde okrążenie zbijało się przy poprzednim.
Zwykłej igły do haftu na szprychy, a potem tępej igły gobelinowej albo ucha swojej igły do tkania, żeby nie rozdzielała szprych.
Dwie na szprychy. Do tkania wystarczą dwie i tyle zakładają nasze wzory (i liczby motków); od trzech do sześciu daje pełniejszą różę i zużywa więcej muliny.
Nazwy się pokrywają: niektóre książki nazywają różę tkaną pajęczyną. W znaczeniu użytym tutaj różyczka tkana przechodzi nad jedną szprychą i pod następną, co daje gładką, pękatą różę; żeberkowa pajęczynka owija każdą szprychę, wracając nad jedną i idąc do przodu pod dwiema, co daje różę z żeberkami.
Tak. Zacznij tkanie w jednym odcieniu i w połowie drogi na zewnątrz przejdź na jaśniejszy lub ciemniejszy.
Tworzenie i edycja wzoru są darmowe z kontem StitchThis. Zapisanie go lub pobranie PDF zużywa kredyt na wzór ($5.99 za wzór albo 5 za $20). Haft jest w cenie planu Maker ($5.99/mies.) i Craft Unlimited, z nielimitowanymi wzorami.